TOKYO H!P TRIP (3)

posted on 15 Sep 2010 07:03 by 3mpty2

 

1 พฤษภาคม

 

วันนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นวันที่ใช้ชีวิตอย่างโอตาคุสุดชีวิตเลยก็ได้..

 

เมื่อคืนนี้คุยกับมาย มายขายต่อบัตรจับมือไอริให้ใบนึง

แต่มีปัญหาเล็กน้อยตรงเรื่องเวลา คาดว่าอีเว้นท์จะจบเวลา 15:10 แต่คอน Berryz工房 จะเริ่มตอน 15:00 นี่สิ

ยังไงก็ต้องมีวิ่งกันหน่อยล่ะ..

 

โปรแกรมแรกของเช้าวันนี้คือจะไปร่วมงานที่มีชื่อว่า แต่น แต๊นนน..

Hello! Project Presents ~ Hello ☆ Fest ~ in Odaiba Gurume Park kkk kkkkk  (แอคโค่)

Gurume Park คืองานที่จัดโดย Fuji TV (Odaiba) ในช่วง GW นี้ค่ะ

ซึ่ง H!P เราก็ได้ไปขึ้นเวทีโชว์กับเค้าด้วยในวันที่ 1-3 พฤษภา แล้วแต่กำหนดการว่าวงไหนจะขึ้นวันไหนบ้าง

โดยกำหนดการของวันนี้แบ่งเป็น 2 รอบคือ

11.00~12.00 ℃-ute , Mano Erina , S/mileage , Hello Pro Egg

15.00~15.30 Mano Erina , Hello Pro Egg

ใน Official Site มีบอกว่าตอนเช้า(ตรู่)จะมีการแจกบัตรด้วย แต่เกรงใจ  

ขอไปโฉบดูห่างๆ อย่างไม่มีบัตรดีกว่า

 

ออกจากที่พักพร้อมกันสามคน แต่ไปแยกกันที่สถานี Shimbashi

วันนี้เป็นวันแรกที่จะได้ฉายเดี่ยว ตื่นเต้นๆ

แล้วก็เป็นวันแรกที่ลองกดบัตร SUICA มาใช้ด้วย บัตร SUICA เรียกง่ายๆ ก็คือการเหมาจ่ายแหละ

ใส่เงินเข้าไปในบัตร เวลาจะขึ้นรถไฟก็แค่แตะ ปิ๊บๆ ให้เค้าหักตังไปเลยเพื่อความรวดเร็ว

อะแฮ่ม.. รู้สึกเหมือนตัวเองกลืนไปกับคนญี่ปุ่นนิดนึง เดินผ่านช่องตรวจตั๋วฉิวๆ เลย

ไม่ต้องไปกดตั๋วจากเครื่องอีกต่อไป  แต่หารู้ไม่ว่าจะทำให้ขึ้นรถไฟเพลินจนลืมคำนวณค่ารถไปเลย

งบบานปลายค่า นอกจากขึ้นรถไฟแล้วบัตร SUICA ยังใช้จ่ายตังตู้กดน้ำได้ด้วยนะ (แต่ไม่เคยลอง)

 

เอาล่ะจากสถานี Shimbashi เราต้องไปขึ้นรถไปสายที่เรียกว่า Yurikamome

รถไฟสายเดียวที่จะพาเราข้ามสะพาน Rainbow Bridge ไปยังเกาะ Odaiba

และที่สำคัญค่ารถแพงมหาโหดมาก !!

 

เจ้า Yurikamome นี่ให้ความรู้สึกแปลกใหม่กว่าที่เคย เพราะมันไม่ได้วิ่งบนพื้น หรือมุดดิน

แต่มันเป็นรถลอยฟ้าเหมือน BTS บ้านเราแหละ อ้อ.. แล้วก็เจ้านี่ไม่มีคนขับด้วยควบคุมด้วยระบบไฟฟ้า

เพราะฉะนั้นตู้หน้าสุดที่ปกติต้องเป็นห้องคนขับ ก็กลายเป็นห้องผู้โดยสารธรรมดาๆ ไป

ช่วง GW นี่ส่วนใหญ่เท่าที่เห็นจะเป็นผู้ปกครองพาเด็กๆ มาเที่ยว Odaiba ซะส่วนมาก

บนรถไฟจึงเต็มไปด้วยเด็กๆ ( ที่แย่งกันนั่งรถไฟตู้หน้า เพื่อชมวิวทิวทัศน์อันสวยงามของเกาะและอ่าวโตเกียว

ไอ้เราก็นานๆ มาทีมีหรือจะพลาด ขอมีส่วนร่วม ขึ้นตู้หน้ากับเค้าด้วย 555 )

 

ข้ามสะพาน มายังเกาะแล้วเราก็ลงรถที่สถานี Daiba เดินเรื่อยๆ มาตามทางเชื่อมจากสถานีไปยังตึก Fuji TV

ก็จะเห็นลานกว้างอยู่ด้านล่าง งาน Gurume Park ที่ว่าก็คืองานออกบูทของ Fuji TV นี่เอง

แต่เป็นการออกบูทขายอาหาร โดยแต่ละบูทก็จะมีตีมเป็นรายการทีวีชื่อดังต่างๆ ของช่อง Fuji TV

อย่างเช่นบูทของ ร้านเสริมสวย Yazima ก็ขายเครปเป็นต้น ..บรึ๋ย

 

เวทีที่สาวๆ จะขึ้นโชว์ตั้งอยู่กลางลานเลย พื้นที่จำนวนหนึ่งหน้าเวทีก็ถูกล้อมรั้วไว้

คงเป็นที่ที่เอาไว้ให้โอตะได้กรี๊ดแตกกันแน่ และคงต้องมีบัตรเข้างานที่ว่าด้วย

มองมุมกว้างๆ จากด้านบนแล้ว เราก็เดินลงบันไดมาสำรวจที่ลานด้านล่างมั่ง

พลางสอดสายตามองหาคนรู้จักอย่างมีความหวัง เดินไปเรื่อยๆ ใกล้ๆ กับส่วนที่จัดงาน

มีโอตะจำนวนมากยืนต่อแถวกันอยู่ ต้องไปสำรวจซะหน่อย ขณะที่เดินหาหางแถวอยู่นั้นก็เจอคนนึงหน้าคุ้นมาก

ไม่รอช้าเดินเข้าไปหาทันที " เอ่อ เนกิสใช่มั้ย ? "

น้องคนนั้นทำหน้าตกใจเหมือนเห็นหมี แล้วตอบว่าใช่

" นี่เอ็มตี้นะ รู้จักมั้ย.. "

" อ่าครับคุ้นๆ อยู่ ว่าแต่พี่รู้จักผมได้ไง "

(เออ นั่นดิกุรู้จักเนกิสได้ไง) " อ๋อ เคยเห็นหน้าตามงานโคฟนะ คุ้นๆ "

"อ่า ครับ"

หลังจากนั้นก็คุยกันเล็กน้อยถึงเรื่องคนไทยที่เหลือ น้องบอกว่าวันนี้คนอื่นๆ จะไม่มานะ

แล้วก็ถามว่าต่อแถวทำไรกัน น้องบอกว่ารอจองซิงใหม่ S/mileage

อ๋อ S/mileage งั้นเค้าไม่เกี่ยว ขอตัวก่อนนะ ไว้เจอกัน

กว่างานจะเริ่มก็ตั้ง 11:00 แหนะ อีกชั่วโมงกว่า เลยเดินสำรวจตึก Fuji TV ซะหน่อย

เข้าไปในตัวตึกชั้น 1 มีโถงกว้างๆ อยู่มีโต๊ะเก้าอี้ให้นั่งเยอะพอสมควรเหมือนศูนย์อาหารตามห้าง

รอบๆ เป็นร้านขายขนมและของที่ระลึกของรายการชื่อดังต่างๆ ของช่อง Fuji TV

เราก็หาที่นั่งมั่ง แล้วก็เอาข้าวปั้นที่ซื้อมาจากร้านซะดวกซื้อเมื่อวานออกมากินเป็นมื้อเช้า (สงสารตัวเอง โฮ..)

หลังจากนั้นก็นั่งอ่านหนังสือที่พกไปจากไทยเพื่อฆ่าเวลา

ใกล้ๆ 11:00 ก็ได้เวลาออกไปหาจับจองพื้นเพื่อดูสาวๆ

เดินออกมาเจอเนกิสอีกรอบ เกาะอยู่ริมรั้วข้างเวที น้องก็ไม่มีบัตรเข้ารั้วเหมือนกัน

ยืนคุยกันนิดหน่อยเกี่ยวกับความเป็นอยู่ที่นี่ เรื่องทุนที่ได้มา เรื่องที่น้องมาดู S/mileage ที่นี่ก่อนหน้านี้

แล้วก็เรื่องอีเว้นท์จับมือสาวๆ จาก Best Shot (โฮ.. อยากจับมั่ง)

ไปๆ มาๆ ได้ Best Shot มือสองจากเนกิสมาในราคาถูกด้วย เพราะน้องซื้อเพื่อเข้าไปจับมืออย่างเดียว

 

ยิ่งใกล้เวลาคนเริ่มเยอะไม่ไหวและ บอกลาเนกิสเพื่อไปหาทำเลใหม่ดีกว่า

ในที่สุดก็ตัดสินใจไปยืนอยู่บนบันไดทางเชื่อมที่มาจากสถานีแหละ

โอตะที่ไม่มีบัตรและขี้เกียจเบียดในรั้วส่วนใหญ่ก็มายืนตรงนี้กัน (พร้อมกล้องส่องทางไกล)

ทำเลตรงนี้ดีนะบันไดมันเป็นขั้นๆ เพราะฉะนั้นก็ไม่โดนบัง แล้วก็ตรงกับหน้าเวทีเป๊ะเลยด้วย

อีกอย่างน้องจะเดินออกมาจากข้างบันไดเพื่อเลาะไปขึ้นเวทีด้วย กี๊สๆ

 

พอ 11:00 โมงพิธีกรก็ขึ้นมาพูด สักพักโอตะบนบันไดก็แตกตื่นกัน เพราะน้องๆ Egg เดินมาริมบันไดอย่างที่ว่า

 

อ้อ ใช่ ถ้ามีบัตรเข้าไปในรั้วและเป็นผู้หญิงหรือเด็กๆ จะได้เข้าไปนั่ง(พื้น)ติดขอบเวทีในรั้วอีกชั้นนึงเลย

ไม่ต้องไปยืนเบียดกับโอตะ เรียกว่าใกล้ชิดสุดๆๆๆๆๆ ไปเล้ย อิจฉา

(ว่าแต่เจ๊ๆ เค้าก็ต้องตื่นมารับบัตรแต่เช้าเหมือนกันสินะ)

 

บรรยากาศเป็นแบบนี้ (อันนี้วันที่ 3)

 

เรายืนอยู่มุมนี้เลยแหละ

 

น้องๆ Egg ขึ้นมาร้อง 3 เพลง แล้วก็มีแนะนำน้องใหม่ด้วย ตัวจิ๋ววววววเดียวเอง

หลังจากนั้นก็เป็นน้องๆ S/mileage กับเดบิวท์ซิงเกิ้ล Yume Miru 15 ในตำนานที่ยังติดหูมาจนถึงทุกวันนี้

แล้วก็อีก 2 เพลงที่จำไม่ได้แล้ว

 

หลังจากนั้นก็เป็นวงที่เรารอคอย ℃-ute    หลังจากดูคอนไปแบบไม่เต็มอิ่มในวันนั้น

ทำให้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะตาม ℃-ute ไปทุกที่เลยคอยดู๊ว

ก่อนอื่นเลยตอนที่สาวๆ เดินมาข้างๆ บันไดนี่ หน้าอวบๆ ขาวๆ ยิ้มตาขีดของไมมิกระแทกตามากค่ะ

อยากจะร้องให้ เธอสุบาราชี่มั่กๆ เดินยิ้มตาขีดไปโบกมือให้แฟนๆ ที่บันไดไป โอ้ยนางสาวไทยญี่ปุ่นชัดๆ 

℃-ute ก็โชว์ซิงใหม่ Campus Life แล้วก็อีกเพลงนึงที่จำไม่ได้แล้ว จากนั้นก็ขอลา

เรารอสาวๆ ลงเวทีมาโบกมือให้แฟนๆ ที่บันไดอีกรอบขากลับ ก่อนจะเดินเข้าหลังตึกไป

เป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนความ ..ต่อไปเป็น น้องผัก มาโนะ อยากเจอนะ

แต่น้องไม จิซาโตะ และไอริรอจับมืออยู่ที่ Shibuya เลยต้องรีบจับรถไฟไปให้ทันเวลา

..เอ๊ะ เมื่อกี้สาวๆ ยังเดินผ่านหน้าไปอยู่เลยนี่หว่า ไหนๆ ต้องไป Shibuya เหมือนกันขอติดรถไปด้วยจิ

(เพ้ออะไร )

 

แว๊ปมาถึง Shibuya ตอนเที่ยงกว่าๆ รีบบึ่งไปที่ Tower Records อีเว้นท์จะเริ่มตอน 13:00

สต๊าฟก็เรียกให้เข้าไปในร้านแล้ว ก่อนอื่นจะมีหมายเลขอยู่บนบัตรช่ายม่ะ ให้เรายืนตามหมายเลยนั้นแหละ

แต่คนเป็นร้อยๆๆๆๆ จะยืนยังไง ไม่ยาก เค้าให้เดินไปด้านในของร้าน เหมือนเป็นบันไดหนีไฟอ่ะ

แล้วบอกว่าเลข 1-50 ให้ยืนที่บริเวณชั้น 1 ยืนกันไปคนละขั้น ไล่ไปเรื่อยๆ แบบนี้

ใครเลขเยอะก็จงเดินขึ้นไปสูงๆ ซะ พอขึ้นไปถึงบริเวณที่คิดว่าตรงกับเลขเราแล้ว

ก็จงถามคนที่ยืนต่อแถวอยู่ซะว่า คุณเบอร์อะไรคะ จนกว่าจะเจอที่ของตัวเอง เป็นระบบดีแท้

 

พอถึงเวลาสต๊าฟก็ประกาศให้เริ่มเดินได้ เดินไปไหน? เดินลงบันไดไปสิ เพราะห้องที่จัดอีเว้นท์อยู่ที่ชั้นใต้ดิน

ก่อนเข้าประตูก็มีสต๊าฟคอยเก็บบัตรของเราไป (อยากเก็บไว้เป็นที่ระทึกอ่า )

เพราะฉะนั้นห้ามต่อแถวมั่วนะคะ เค้าให้เข้าตามเบอร์ ใครได้เข้าก่อนก็ได้จับจองที่ก่อนก็แค่นั้น

พอก้าวพ้นประตูไปแล้วในห้องใต้ดินเพดานเตี้ยๆ นั้นมืดสลัว มีเพลง Tachiagare Otometachi เปิดคลอเบาๆ

เวทียกสูงจากพื้นขึ้นมาเพียงเล็กน้อยอยู่ที่ฝั่งนึงของห้อง กั้นหน้าเวทีด้วยรั้ว

และแน่นอนโอตะไปรุมกันหน้ารั้วตรึม เกิดอารมณ์เสียใจที่เกิดมาตัวเตี้ยอีกแล้ว มองไม่เห็นโว้ย

แต่ก็ยังดีมีมอร์นิเตอร์เล็กๆ 3-4 เครื่องถ่ายทอดภาพบนเวทีให้คนที่อยู่หลังๆ ดูด้วย

เพราะบางคนก็เลือกที่จะไม่ไปเบียด ยืนด้านหลังโล่งๆ สบายๆ ดีกว่า

ก็มีแฟนคลับผู้หญิงมาเชียร์น้องไมบ้างพอสมควรเหมือนกัน

 

ระหว่างนั้นเราก็เล็งหาทำเลดีๆ ให้แทรกเข้าไป แล้วก็เจอกับร่างที่คุ้นตา .. อ๊ะ นั่นพี่เซฟี่นี่นา

ไม่ยักรู้ว่ามาด้วย ไปยืนกับเค้าแล้วกัน กลางๆห้อง ไม่ใกล้ไม่ไกล โดนบังบ้าง เห็นบ้างกันไป

สักพักก็มีผู้ชายหนวดๆ ผมยาวเท่าไมมิ เดินออกมาจากหลังเวทีและประกาศตัวว่า ผมคือเมเนเจอร์ของ ℃-ute

  ห๊ะ !! .. อิมเมจที่เคยวางไว้พังทลายนึกว่าถ้าไม่ใช่ผู้ชายผอมๆ นิ่มๆ ก็คงเป็นสาวๆ ซะอีก

โอตะก็แตกตื่นกันสักพัก  แล้วเฮียเมเนเจอร์แกก็ถามว่า ใครไป Odaiba มาบ้าง

ครึ่งห้องตอบว่าไป  ฉันๆ ฉัน ด้วยยย เฮียแกก็บอกให้รอแป๊บนะ น้องไมกำลังจะมาแล้ว

 

พอน้องไมออกมาก็ขอบคุณ 'ลูกพี่' ก่อนเลย (เด็กพวกนี้มันแปลกเรียกผู้จัดการว่า ลูกพี่ .. เป็นยากูซ่าเรอะ )

น้องไมพูดๆๆๆๆๆ ฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง โอตะส่วนใหญ่ก็เชียร์ให้พูดถึงจิซาโตะๆๆๆ

แฟนคลับคู่นี้เค้าเยอะจริงๆ แฮะ

หมดเรื่องพูดแล้วน้องก็เดินกลับหลังเวที สต๊าฟยกโต๊ะขึ้นมาบนเวทีสร้างระยะห่างระหว่างเรากับน้อง

คุณผู้จัดการเดินขึ้นมาบอกว่าให้ของขวัญได้ และจับมือระวังๆ หน่อย เกรงใจคนอื่นด้วย ต้องรีบทำเวลา

เมื่อน้องเดินขึ้นมาก็เข้าสู่ช่วงจับมือ ยืนดูลาดเลากับพี่เซฟี่.. แต่ละคนโดนสต๊าฟบังคับให้จับเร็วอย่างกับจรวด

พอโอตะเริ่มทยอยจับไปกันเกินครึ่งห้องแล้วเราก็ลุยมั่ง เดินไปต่อแถว

ใจเต้น ตึก ตัก ตึก ตัก .. โอตะแต่ละคนแม้มีเวลาน้อยแต่จับมืออย่างมีชั้นเชิงมาก

บางคนพูดกับน้องเหมือนสนิทกันมาเป็นแรมปี มีเล่นไม้ เล่นมือ อะไรกันไปตามเรื่อง ถ่วงเวลากันอย่างโปร

 

พอถึงตาเรา แม่เจ้าาา เดินมาถึงหน้าน้องแล้ว แต่ไอ้คนข้างหน้ามันไม่ยอมเลิกพูดกับน้องอ๊ะ

โอ้วววว เจ็บปวด ทำกันแสบมาก อีสต๊าฟก็ผลักจัง ฉันยังไม่ได้จับมือน้องเลยยยยยย

ในที่สุดเมื่อน้องหมดธุระกับอีคนข้างหน้า เราที่กำลังจะเดินเลยหน้าน้องไปแล้วก็รีบคว้ามือน้องมาจับ (??)

แล้วพูดว่า "มาจากประเทศไทยนะ" 

น้องไมก็บอกว่า "ขอบคุณค่ะ"

ฉันรู้ว่าเธอฟังฉันไม่รู้เรื่องหรอก ซิกๆ  ตอนนั้นเสียงดังวุ่นวายมาก

แล้วเราก็บอกน้องไปอีกว่า "พยายามเข้านะ" ตามเสต็ป หลังจากนั้นก็ปล่อยมือน้องอย่างว่าง่าย

ก่อนจะโดนพี่สต๊าฟผลักไสไล่ส่งให้ลงไปจากเวที คนที่ควรผลักน่ะอีตาคนนั้นไม่ใช่ฉันนนนน

รวมเวลาร่วมอีเว้นท์ทั้งหมด 30 นาทีพอดี

 

ออกมาสูดหายใจหน้า Tower Records พลางโทรหามาย

มายมาถึงพอดี ก็ซื้อขายบัตรจับมือไอริกัน  แล้วก็เจอมดแหวนซึ่งมารอจับมือไมมิด้วย

ระหว่างนั้นพี่เซฟี่ก็ขอตัวไปเอาเสื้อแฟนคลับที่ทำมาจากไทยมาให้น้อง

เพราะรอบต่อไป รอบของจิซาโตะเค้าไม่ได้เข้า มายก็ไม่ได้เข้า

สรุปก็คือรอบจิซาโตะมีแค่เราคนเดียว หุหึหุหึ

 

13:50 ตามเสต็ปเดิมเป๊ะ รอบนี่ได้เบอร์เยอะไปหน่อยเลยได้อยู่หลังๆ จิซาโตะตัวจิ๋วมาก มองไม่เห็นเลย

รอบนี้ต้องเพิ่งมอร์นิเตอร์บ่อยหน่อย เปิดมาจิซาโตะบอกว่าชอบนักร้องชื่อ โทคุนากะ ฮิเดอากิ

แล้วก็บอกว่าช่วงนี้โกลเด้นวีคใช่มั้ยล่ะ โอตะก็แกล้งพูดว่าใช่หรอ? อะไรแบบนี้กัน

จิซาโตะก็โวยวายบอกว่าอย่างแกล้งได้มั้ย แล้วก็บอกว่าช่วงโกลเด้นวีคไปตั้งแคมป์กับครอบครัวมา

แล้วเหมือนจะทำอะไรตกไปในแม่น้ำหรืออะไรเนี่ยแหละ  ถ้าให้เดาน่าจะพูดประมาณว่า

คุณพ่อกระโดดน้ำลงไปหา ท่าเท่มาก แต่พอตัวเองทำมั่งเจ็บท้องมากๆ เลยอ่ะ โดนน้ำกระแทกท้อง

 

แล้วก็บอกว่าช่วงนี้ไปเที่ยวเล่นกับนักกี้บ่อยค่ะ ไปถ่ายพุริคุระด้วยกันมา แล้วเขียนว่า ไดสุกิ บนรูป

พอไมไมเห็น ไมไมก็บอกว่า " เฮ๊อะ! อะไรเนี่ย? " จิซาโตะก็พูดประมาณว่าดีใจที่มีคนหวงอะไรแบบนี้

แล้วก็บอกว่าช่วงนี้นักกี้ชอบเข้ามาแทรกระหว่างตัวเองกับไมไม อย่างเวลาถ่ายรูปก็จะมาแจมด้วยอะไรงี้

แล้วสุดท้ายจิซาโตะก็พูดว่า แต่ก็เข้าไม่ได้หรอกค่ะ  โอตะก็กี๊ส กันอีกรอบ

จิซาโตะก็บอกว่า ก็ชอบนักกี้แบบธรรมดาๆอ่ะนะ

แล้วพอจะพูดว่าชอบไมไมแบบไหนจิซาโตะก็อ้ำๆ อึ้งๆ จนผู้จัดการพูดแทรกขึ้นมาว่าหมดเวลาแล้ว :xbugs33: :emotion_022:

 

ตอนจับมือ ยืนดูอยู่นานเหมือนกัน รอจับเป็นคนท้ายๆเลย

แต่ก็ยังโดนผลักทั้งที่ไม่ทันจับอยู่ดี เร็วกว่าไมไมอีก แบบว่าเดินผ่านหน้าจิซาโตะไปแล้วยังไม่ได้จับมือเลย

บอกไปว่า "มาจากประเทศไทยนะ" เหมือนเดิม ไม่รู้ได้ยินเปล่า

แต่จิซาโตะตอบมาว่า " ขอบคุณค่ะ" สเต็ปเดิมเช่นกัน

ไอ้เราก็ตื่นเต้นมากตอบจิซาโตะไปว่า "ขอบคุณค่ะ" เหมือนกันซะงั้น อาร๊ายยยยยยยย

 

ออกมาสูดหายใจ หน้า Tower Records อีกครั้ง รอบต่อไปเป็นไอริ

มีเรา มาย แล้วก็พี่เซฟี่ที่มีบัตร แต่พี่เค้าไปเอาเสื้อและกลับมาไม่ทัน เสียดายแทนสุดๆ

ไอริมีแฟนคลับผู้หญิงเยอะมวากกกกกกกกกกกกกกกกกก ตกใจเลยล่ะ

ของไอริเราได้เบอร์น้อยหน่อยเลยได้ยืนหน้าๆ กว่าสองรอบที่ผ่านมา แต่แรงเบียดมันมหาศาลกว่าเดิม

ก็ยังเห็นบ้างไม่ เห็นบ้างอยู่ดี อร๊ากกกก

ส่วนของมายเบอร์ 20 กว่าๆ เองมั้ง ได้เกาะรั้วไปเลย

 

ไอริออกมาพูดก่อนเลยว่าทำไมใกล้จัง

คิดเหมือนกันเลยจ๊ะไอริ  ใกล้จริงๆ ค่ะ ใกล้มว๊ากกกกกกกก น้องน่ารัก ออร่ามากกกกก ออร่าๆๆๆ ชาบูๆๆ

น่ารักมากมายก่ายกอง ในไฟล์ว่าน่ารักแล้วตัวจริงนี่ โฮกกกกกกกกกก เพ้อไปแปดวัน

ช่วงทอร์คน้องพูดถึงนักร้องฝรั่งคนนึง แล้วก็บอกว่าตอนเปิดเทอมใหม่คาบภาษาอังกฤษเค้าจะให้แนะนำตัวกัน

แต่วันนั้นไอริไม่ได้ไป พอไปคาบที่ 2 เซนเซย์ก็ให้แนะนำตัวคนเดียว

ไอริก็บอกว่าพูด my name is .. my hobby is .. อะไรแบบนี้ง่ะ ตื้นเต้น งง พูดไม่เป็นพูดผิดพูดถูก

แล้วก็พูดเรื่องอะไรอีกจำไม่ได้แล้ว พูดๆๆๆ พูดนานมากค่ะ คุณผู้จัดการยังบ่น 55

ไอริชอบดุแฟนๆด้วยแบบ "ฟังฉันก่อนสิคะ" "นี่ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดกันใช่มั้ยเนี่ย" ... น่ารักกกก 

 

ช่วงจับมือขึ้นไปจับคนแรกๆ เลยเพราะรีบมากต้องไปดูคอน Berryz工房 กับมายต่อ

ตอนนี้สต๊าฟยังไม่ผลักแรงเท่าไหร่ ถึงหน้าไอริแล้วก็ได้จับมือเลย

บอกว่า "มาจากประเทศไทยนะ" ครั้งนี้ไอริได้ยินแน่นอน เพราะไอริบอกว่า " อ๊ะ!? ขอบคุณค่ะ "

" อ๊ะ!? ขอบคุณค่ะ "

" อ๊ะ!? ขอบคุณค่ะ "

" อ๊ะ!? ขอบคุณค่ะ "

(แอคโค่) อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แล้วเราก็ปิดท้ายด้วยคำว่า " ไดสุกิ :emotion_045:  "

 

จากนั้นก็วิ่งตามมายเพื่อไปดูคอน Berryz工房 รอบปฐมทัศน์ที่ Nakano Sunplaza (อีกแล้ว) อย่างด่วน

เหนื่อยมากกกกกก วิ่งจาก Tower Records ไปที่สถานี Shibuya  ต่อรถที่ Shinjuku แล้วลงที่ Nakano

วิ่งงงง ขึ้นเนินไปยัง Nakano Sunplaza มายวิ่งเร็วมากอ่ะ ส่วนเราลงที่สถานี Nakano ก็ตายแล้ว

ขึ้นเนินไม่ไหว บอกมายว่าไปก่อนเลย เชิญๆ

รู้สึกตอนนั้นจะมีโอตะคนนึงที่มาจากอีเว้นท์ไอริเหมือนกันด้วย เพราะเฮียแกก็ดูเร่งรีบไม่แพ้กัน

เป็นไงล่ะ แตกไลน์มันก็ลำบากแแบนี้แหละ ฮึ (แกด้วยนั่นแหละ)

บอกกับตัวเองว่าสายหน่อยก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวโรคกำเริบตับแตกตายก่อนได้เจอกิตัน ไม่ดีๆ

 

แล้วในที่สุดเราก็มาถึง บันไดขั้นสุดท้ายของ Nakano Sunplaza อีกไม่กี่ก้าวก็จะได้เข้าฮอล์แล้ว

เฮ้อ นึกว่าปีนเขาซะอีก คุณพนักงานต้อนรับก็ตรวจบัตรอย่างชิวๆ ก่อนจะก็เปิดประตูฮอล์ให้และพาไปส่งยังที่นั่ง

ตอนที่เข้าไปสาวๆ กำลังร้องเพลง Maji Summer Good Chance กันอยู่

ตอนเดินลงบันไดที่มันโล่งๆ นี่รู้สึกตัวเองโคดเด่นเลยอ่ะ ไม่รู้สาวๆ จะสังเกตเห็นป่าว (เพ้อ)

 

ไปถึงที่ มายกำลังม่วนกับ Maji Summer Good Chance อยู่ อาวุธครบมือ(?) สีแดง กับสีม่วง

คือตั๋วรอบนี้เป็นตั๋วคู่ที่ซื้อมาจากโอตะเมื่อวันคอน ℃-ute นั่นเอง สนนราคาแค่ใบละ 8,000 JPY

ชั้น 1 แถว 13 เบอร์ 35 ถือว่าทำเลดีทีเดียว ข้างหน้าโล่งเพราะเป็นทางเดินขั้นระหว่างฮอล์ครึ่งหน้าและหลัง

วางของเสร็จ เพลงก็จบพอดีสาวๆ วิ่งเข้าหลังเวทีไป ตามด้วย VTR แนะนำตัว

เราก็ควักอาวุธเรามามั่งไลท์สติ๊กสีเหลือง ที่ไม่ค่อยสว่างเท่าไหร่ ..อนาถจิต

หันไปถามมายว่าก่อนหน้านี้เป็นเพลงอะไร มายหันไปถามโอตะข้างๆ ได้ความว่าเพลงนี้เพลงแรก

ตลกล่ะ .. มาสาย 10กว่านาที เพลงนี้เพลงแรกได้ไงฟร่ะ แต่ช่างมันเถอะ ดู VTR ดีกว่า

คอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะบรรยายดูเอาใน DVD ก็คือกันค่ะ

แต่ว่ากิมัดผมเหมือนในซิงโทโมะ น่ารักม๊ากมาก โอเน่จังงงงง

สำหรับคอน Berryz工房 ก็ตั้งใจแน่วแน่แล้วเหมือนกันว่าจะดูแค่กิตันคนเดียว

แต่ตอนที่กิไม่อยู่นี่คุไมจังกระแทกตามากค่ะ โอว น้องช่างงามหยดย้อย กี๊สส

 

2 ชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนโกหก

ก่อนจะแยกกันถามมายเรื่องตั๋วคอน Berryz工房 พรุ่งนี้ มายบอกหารอบบ่ายได้แล้ว หมื่นเยนกว่าๆ

แต่พรุ่งนี้มายไม่มานะ เดี๋ยวจะเอาเบอร์น้องเอ็มให้คนขายไป แล้วรอคนขายโทรมาหาล่ะกัน

เราก็โอเค ส่วนตั๋วรอบค่ำพี่มายไม่ต้องหาแล้วล่ะกัน เดี๋ยวเอ็มไปซื้อที่ร้านเอาเอง

โอเคๆ แล้วมายฝากซีดี Campus Life ให้น้องเอ็มไปส่งให้ด้วยนะ อ่ะ ไปล่ะ ฟิ้วว

 

ตอนออกมาจากฮอล์เจอพี่วอยกับใครอีกคน(จำไม่ได้) ถามพี่วอยว่าก่อนเพลง Maji Summer Good Chance

มีอะไรเกิดขึ้น พี่วอยบอกว่ามีเล่นละครกัน โอ้วว ละคร อยากดูวๆๆๆ

เหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งก่อนคอนรอบค่ำจะเริ่ม ขอตัวไปซื้อตั๋วรอบค่ำของวันพรุ่งนี้ที่ Harajuku ก่อนล่ะ

 

นั่งรถไปลง Harajuku ไม่ไหวและคอแห้งมาก

แวะเข้า Family Mart ได้น้ำมะนาวกับคาลปิสมากระดกอย่างละขวด สดชื่นนน 

ถึงร้านตั๋ว ตั๋วดีๆ ไม่ค่อยเหลือแฮะ ได้ชั้น 1 แถว 8 เบอร์ 38 มาในราคา 12,000JPY

เฮ้อ กระเป๋าชักเริ่มเบาแล้วแฮะ อันตรายๆ

ก่อนกลับไปที่ Nakano แวะเติมตังให้บัตร SUICA หน้าสถานี Harajuku ก่อน (ทำไมเงินมันหมดเร็วจัง)

ง่ายมากแค่ใส่บัตรเข้าไป กดเติมตัง แล้วใส่ตังเข้าไป (เท่าไหร่ก็ได้) เป็นอันเสร็จ

 

กลับมาที่ Nakano สวนกับเนกิสที่หน้าสถานี น้องบอกแวะมาหาพี่วอย อืมๆ

เราก็เดินไปที่ลานกว้างหน้าตึกเจอ เบ็นซ์ love_mibi , พวกพี่วอย , พี่เซฟี่กับมดแหวนที่ไปจับมือไมมิมาแล้ว

( กี๊สสสสส อิจฉา อยากจับมือ ไมมิ๊ๆๆๆๆ )

พี่วอยชวยไปปาร์ตี้สานสัมพันธ์ไทย-ญี่ปุ่นกับโอตะคืนนี้ อืม ไปก็ไป แต่ต้องจ่ายด้วยนะ 2พันกว่าๆ JPY

อร๊าก กระเป๋าฉีกแล้ววววว

 

นั่งคุยกันสักพักก็ถึงเวลาเข้าฮอล์ รอบนี้ที่นั่งแหล่มสุดๆ ไปเร้ย

แถว 5 เบอร์ 16 แค่นี้ก็ใกล้เวทีจะตายแล้ว ตื่นเต้นๆๆๆๆ  ระหว่างรอคอนเริ่มเจอคนๆ นึงที่คุ้นตา

ทาจิม่าซัง แฟนคลับกิตันที่เคยคุยกันตอนคอน Berryz工房 ที่ไทยนั่นเอง

เค้านั่งข้างหลังเรานี่เอง บังเอิญมากๆ ถามเค้าว่าได้ดูคอนรอบแรกมั้ยคะ

เค้าบอกว่าดู แล้วก็ยกนิ้วโป้งขึ้นมาสองมือเลย น่ารักมาก 55

แล้วเค้าก็หันไปบอกกับเพื่อนเค้าว่า เราเป็นคนไทยที่เจอกันตอนไปดูคอนแบงคอก

 

หลังจากนั้นไม่นานคอนก็เริ่ม อินโทรก่อนที่สาวๆ จะขึ้นเวทีมาเป็นเพลงสวนสยามค่ะ !!

ป่าม ป่าม ปาม ป๊ามมมม ปามมมม ป่าม อะไรแบบเนี้ยอ่ะ ฮามาก เป็นคนละเพลงกับใน DVD

แล้วเราก็ตายอย่างสงบ เพราะเจอกิตันในระยะใกล้เข้าไป

แต่ก็โดนบังอยู่ดีอ่ะแหละ ถ้าไม่ใช่แถว 1 , แถว 13 หรือตรงบันได ไม่ว่าตรงไหนก็โดนบังหมด ก็ตัวเตี้ยนิ

แล้วก็นะ .. โอตะกลิ่นตัวแรงมาก ให้ตายเหอะ รอบอื่นไม่ทันสังเกตแต่รอบนี้ไม่ไหวจริงๆ 

รอบนี้โอตะข้างหน้าสองคน คนนึงหนุ่มๆ ตัวเล็กๆ อีกคนเป็นอาเฮียตัวใหญ่ๆ เค้าเต้นไปก็ชนกันกระแทกกันไป

เห็นมองหน้ากันหลายรอบ จนสุดท้ายคนหนุ่มทนไม่ไหวเก็บข้าวของเดินออกไปเลย โหดเกิ๊น

 

พูดถึงคอน Berryz工房  เคยได้ยินมั้ยคะ จะมีเสียงเจ๊คนนึงที่ชอบตะโกนว่า "มิ๊หยาาาาา" ติดมาใน DVD บ่อยๆ

ได้เจอตัวจริงก็วันนี้ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นคนมีอายุหน่อย ปรากฏว่าเธอเป็นวัยรุ่นค่ะ เด็กวัยรุ่นสาวๆ สองคน

คนหนึ่งตัวแม่เลยแหละ เธอจะตะโกน "มิ๊หยาาาาา" ดังมาก แล้วเพื่อนของเธอก็จะตะโกน "บิ๊~" เสียงแหลมๆ

โอ้ว แร๊งส์

แล้วรู้สึกว่าจะตามไปทุกที่เลยนะ เคยดูใน DVD ตอนคอนรอบที่ 100 ของ Berryz工房 ที่ต่างจังหวัด

ก็ยังได้ยินเสียงเจ๊แก ( คิดไปเอง ว่าชีคงจะทำงานพิเศษอย่างหนักเพื่อมาตามเชียร์ยัยบิล่ะมั้ง )

 

แล้วก็เด็กๆ ที่มาดูคอน ที่สาวๆ ชอบเรียกว่า "จิบิ๊กโกะ" ตอนแรกนึกไม่ออกว่าจะมีจริงๆ เรอะ เด็กเล็กๆ น่ะ

ปรากฏว่าก็เจออยู่พอสมควรตั้งแต่ตัวเล็กๆ เลย อย่าง 7-8 ขวบก็มี

ตอนวันแรกที่มาดูคอน ℃-ute ก็เจอคุณแม่ใส่เสื้อไมมิ คุณลูกสาวใส่เสื้อไอริเดินจับมือกัน น่าร้ากกกก

วันนี้ตอนกลับก็เจอคุณแม่กับคุณลูกสาว แม่ถามลูกว่าคอนวันนี้เป็นไงมั่ง (มั้ง)

ลูกก็บอกประมาณว่ามิยาบิจังแหล่ม (ประมาณนี้)

( คิดในใจ เออ พวกเด็กๆ เค้าไม่กลัวโอตะกันมั่งหรอ แล้วแม่เค้าทำไมยอมให้ลูกมาคลุกคลีกับโอตะง่ะ )

 

คือโอตะบางคนมันก็น่ากลัวจริงๆ นะ  อย่างตะโกนเสียงโหยหวน , พวกอ๊อปชั่นเยอะๆ , กระโดดเหยงๆ ทั้งคอน

หรือว่าพวกที่เต้นไม่ดูอะไรเลย ตูจะเต้นๆๆๆๆๆๆ อย่างเดียว เต้นไปพร้อมๆ กับสาวๆ อย่างเป๊ะอ่ะ

บางคนเต้นไม่สนใจเวทีเลย  กะจ่ายตังมามันส์อย่างเดียว

หรือคนที่เจอที่ Kashiwa (วันที่ 4) รู้สึกเค้าจะไม่เต็มอ๊ะหน้าตาลอยๆ เดินไปเดินมา น่ากลัวโฮก

แต่พี่ๆ บางคนก็เล่าให้ฟังเหมือนกันว่า คนที่ก็ยืนกอดอกดูเฉยๆ ไร้อารมณ์ก็มี 

โอ้ย อยากยืนข้างคนแบบนี้บ้างจัง ทำไมไม่เคยเจอเลยฟร่ะ เจอแต่พวกแปลกๆ

 

พอคอนเลิกก็มารวมตัวกับพวกพี่วอย รอจะไปปาร์ตี้กัน

ตัวตั้งตัวตีรู้สึกจะไม่ใช่ใครที่ไหน วาตานาเบ้ซัง optimist นั่นเอง

ขนาดเป็นโอตะที่กำลังจะไปเมากันอยู่แล้วยังโคดจะเป็นระเบียบ สมกับที่เป็นคนญี่ปุ่น

คือเค้าจะแบ่งคนที่จะไปปาร์ตี้เป็นกลุ่มๆ แต่ละกลุ่มมีหัวหน้าด้วย

คนเป็นหัวหน้าจะคอยถือบอร์ดชูบอกเบอร์กลุ่มเพื่อรวบรวมสมาชิก ที่แบ่งกันไว้ก่อนหน้าแล้ว

ชอบบอร์ดของเค้ามากอ่ะ เหมือนบอร์ดที่เคยเล่นตอนเด็กๆ ที่ปากกามันไม่ได้เป็นหมึก

แต่ถ้าลากไปบนบอร์ดแล้วจะเห็นเส้นขึ้น เหมือนเป็นแม่เหล็กอ่ะ ของเค้าเจ๋งตรงที่มันเรื่องแสงได้ด้วย อู้ว

นอกจากนั้นคนที่มาร่วมปาร์ตี้ยังจะได้รับบัตรเข้างานเป็นที่ระลึกด้วย

( แต่เราไม่ได้นะ เพราะเพิ่งบอกเค้าว่าจะไปด้วย )

 

กลับมาที่ปาร์ตี้ เป็นร้านเหล้าดีๆ นี่เอง เดินจาก Nakano Sunplaza มาไม่ไกล

คนไทยที่มาก็มี เรา ,พี่วอย ( Renki ) ,ป๊อป ( L'armBC ) ,พี่โม ( Apotoxin4869 ) ,

พี่ปอร์น ( Mini-Morning ) ,พัฒ ( Spark) ,มดแหวน ( Melon_Tea ) ,พี่ภูมิ ( Sephi ) ,พี่โก้ ( Cocoa )

เข้ามาในร้านแล้วก็ถึงเวลาปล่อยของกันเต็มที่ เหล้า เบียร์ กลับแกล้มเพียบ มีคนไทยไม่กี่หน่อนั่งจิบโคล่า

กลับแกล้มก็เป็นพวกไก่ปิ้ง ต่างๆ นาๆ ปิ้ง (คือกินๆ ไปก็ไม่รู้เหมือนกัน) , เต้าหู้จืดๆ , ผักสด ? ,

หม้อไฟ (มีแต่ผัก) อะไรแบบนี้

ในร้านมีทีวีเครื่องเล็กๆ ด้วย วาตานาเบ้ซังก็เอาคอนมารุโกตะมาเปิดมั่ง

คลิปเด็กไทยเต้นโคฟมาเปิดมั่ง แล้วโอตะจะกรี๊ดกร๊าดโวยวายกันตลอดเวลา วลีเด็ดก็ไอ้ "เอ็นจอยยย" นั่นน่ะ

พูดได้ไม่เบื่อ จู่ๆ ก็ตะโกนกันขึ้นมาเป็นพักๆ แล้วถ้าใครถูกชะตากับใครก็นั่งคุยกันไป รู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง

แต่เค้าพยายามเข้ามาคุยกับพวกเรานะ มีเป่ายิ้บฉุบแจกของช็อป แจกพีบี แต่มันเยอะมากอ่ะ

เป่าทั้งคืนก็แจกไม่หมดหรอก ตอนหลังเลยให้ไปแบ่งกันเอง (มั้งไม่แน่ใจ เรากลับก่อน)

แล้วก็มีสำรวจกันว่า ณ ที่นี้สาวกสาวคนไหนเยอะสุด รู้สึกคุไมจังจะชนะนะ พวกเสื้อเขียวทั้งนั้นนี่ 55

มีอีตาคนนึง คาดว่าตอนคอนที่ไทยคงจะเคยเห็น คนที่หัวฟูๆ ใส่เสื้อ ใส่กางเกงสีเขียวอ่ะ

เฮียแก.. สงสัยร้อนจัด ถอดกางเกงออก..

แต่ข้างในก็ยังเป็นกางเกง(เหมือนกางเกงว่ายน้ำมากกว่ากางเกงใน) สีเขียว

เสื่อมสุดๆ

 

รู้สึกได้เลยว่าไอ้พวกนี้มันบ้าจริงๆ  แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าเค้ารักสาวๆ มากจริงๆ ไม่งั้นคงไม่บ้าขนาดนี้

เรียกว่าสาวๆ เนี่ยแหละที่ทำให้เค้าบ้า รวมถึงที่เค้าใจดีกับพวกเรา โอตะต่างชาติ ก็เพราะสาวๆ

เพราะเป็นคนที่รักสาวๆ เหมือนกัน

 

เอาล่ะ สมควรแก่เวลา ที่ญี่ปุ่นรถไฟหมดตอนเที่ยงคืน 4-5 ทุ่มเรากับมดแหวนผู้หญิงเพียงสองคน ณ ที่นี้

ก็ขอตัวกลับก่อน กลัวรถหมดเฟ้ยย จริงๆ แล้วเรากับพวกพี่วอย รวมถึงพี่เซฟี่ก็พักที่เดียวกันแหละ

แต่อยากปลีกตัวออกมาก่อน ไม่ไหวอึดอัด โอตะส่วนใหญ่เริ่มเมากันและ

แน่นอน ก่อน(เรา 2 คน)กลับ โอตะก็มอบวลีเด็ดอีกอัน "โอยาสุมิยาบิ" ให้ดังลั่นร้าน

 

ความรักไม่มีพรหมแดนจริงๆ ..

 

 

 

PS. ได้นั่งรถไฟ ในช่วงที่รถใกล้หมดนี่มันช่างตื่นเต้นดีแท้

รถจะวิ่งน้อยและไม่ถี่เท่าตอนกลางวัน จะจอดแช่แต่ละสถานีนานมาก เหมือนจะรอเก็บคนไปให้หมด

คนบนรถก็น้อย แต่ละสถานีก็ร้างซะ

Comment

Comment:

Tweet

ตั๋วรถไฟที่นู่นเจ๋งดีนะ มีกดน้ำได้ด้วย
-------------
จิซะ เกือบจะต้องพูดแล้วนะนี่่ ว่า คิดกับไมไมอย่างไง
คุณผู้จัดการนี่ จะเร่งไปไหนล่ะค๊าาาา =(´Д`)ノ
------------
555 ไอริ น่ารักอ่ะ มีดุแบบงอนๆด้วย ><
--------------
อย่างนี้ อุปกรณ์สำหรับดูคอนน้องๆ
อีกหนึ่งอย่าง คือ ยาดม ล่ะนะ XD
กันเป็นลมจากเหนื่อยหน้ามืด กับ กันกลิ่นโอตะ
ประโยชน์ 2 ใน 1 เดียว XD
---------
ที่บอกว่า โอตะถอดกางเกงออก
สยดสยองนะอย่างนี้ (゚ロ゚;)

ขอบคุณสำหรับเรื่องราว
ประสบการณ์อีกหนึ่งวันนะจ๊ะเอ็มตี้( ̄︶ ̄)
ม่วนแต๊ม่วนว่า (。>ω<)รออ่านวันต่อๆไป

#2 By emmemi (124.157.211.26) on 2010-09-16 16:37

ออกฉายเดี่ยวแต่เที่ยวแบบไม่เหงานะนี่ ^ ^ อิอิ
เป็นอีกวันในญี่ปุ่นจากมุมมองเจ้าของบล๊อค ดีจังที่ได้อ่าน

นึกแล้วเราก็อยากไป๊~อยากไปบ้าง 555 ยิ่งได้ช่วงมีH!Pเยอะแบบนี้ > <

#1 By Baria V (125.24.9.74) on 2010-09-16 06:54